Schitterend
kerstconcert vol verrassingen door Viva la Musica
Een prachtige combinatie van traditionele Christmas carols en eigentijdse
soms geheel nieuwe
kerstliederen bracht het publiek in de Hervormde kerk van Zuidwolde
in vervoering. Viva la Musica begon zoals altijd met het intochtslied
“Once in Royal Davids city” Het eerste couplet werd zuiver
en sereen gezongen door Judith de Vries. Zij was na een operatie,
pas de dag tevoren uit het ziekenhuis thuisgekomen, maar ze wilde
perse meedoen. Alle 50 kinderen zingend in een grote kring in de overvolle
kerk met brandende kaarsen in de hand; het zette de toon voor een
mooie avond. Het kinderkoor zong bekende en minder bekende kerstliederen
en daarbij verrasten de kinderen nu en dan met subtiele, maar heel
illustratieve bewegingen, geheel passend bij de tekst. De dirigente
Ceciel van der Zee, durfde het aan om het koor op veel momenten meer
op het publiek te richten dan op haarzelf, zodat ook de mensen in
de zijbeuken van de kerk veel meer van de zingende kinderen konden
genieten. Mooi om te zien hoe sterk de kinderen daar mee omgingen
en met grote concentratie hun liederen zongen. Ook de begeleiding
was verrassend. Sommige stukken werden als vanouds op de piano begeleid,
prachtig gespeeld door Gerrie Meyers, maar ook veel ongebruikelijke
instrumenten werden gebruikt. Begeleiding door gitaar, cello en panfluit
en ook door accordeon, lijkt gewaagd, maar paste wonderwel bij de
muziek. Carel van Leeuwen en Herman Peenstra bespeelden al deze instrumenten
met veel gevoel. Het was heel mooi om te zien hoe de kinderen uit
het hoofd kerstliederen in allerlei talen zongen. Het lied “Petit
papa Noël” werd in prachtig Frans gezongen en vijf solisten
van het kinderkoor hadden daar een rol in. Het laatste lied van dit
blok was een Zweeds kerstlied waarbij de begeleiding werd verzorgd
door de Senegalese percussionist Mamour Seck. Zijn inspirerende trommelritmiek
nam het koor mee in klanken en beweging.
De 20 leden van het jeugdkoor overtuigden door hun samenklank en ook
hier zorgden veel koorleden voor prachtige solistische bijdragen.
Een grote afwisseling van met grote tederheid gezongen liederen als
“Little lamb, who made thee” tot het met kracht gezongen
lied “Angels” van Miklos Kocsar, maakte veel indruk. Dat
gold zeker ook voor het Noorse “Bansull”, begeleid door
cello, waarbij hoge tonen tegen juist heel diepe tonen voor een impressionistische
sfeer zorgden. Het hoogtepunt van de avond werd gevormd door twee
liederen die aangekondigd werden als wereldpremière. Speciaal
voor Viva la Musica waren twee nieuwe kerstliederen gecomponeerd door
de van oorsprong Franse componist Julien Dubois. Voor het kinderkoor
werd het gedicht “Barbaradag” (vertaling uit het Engels
door Katja Kaiser) getoonzet. Het werd een meeslepend lied waarbij
de kinderen klappend en bewegend eigentijdse elementen toevoegden
aan de schitterende klanken. De begeleiding met trommel, accordeon
en gitaar zorgden voor een enorme ritmische kracht die volledig op
het publiek overkwam. De eigentijdse elementen kwamen bij het lied
“Sterrenstof” (een gedicht van Sara Oortgijs) nog sterker
naar voren. Zingend en soms rappend en met klappen en bodypercussion
werd een kerstlied door het jeugdkoor ten gehore gebracht, dat in
meer dan één opzicht nieuw was. Hoewel de ritmiek niet
voor alle koorleden bij te houden was, was prachtig te zien met hoeveel
plezier en overgave dit stuk werd uitgevoerd. Geen wonder dat er een
stormachtig applaus voor beide stukken was.
Het kerstconcert werd afgesloten door het voltallige koor met drie
kerstliederen uit de traditie van Viva la Musica. De liederen vormden
een sfeervol slot, waarbij ook hier weer solistisch werd gezongen
zoals de prachtige solo van Ayla de Grebber in het lied “Brightest
en best”
Ceciel
van der Zee leverde met haar koren een geweldige prestatie. Onder
haar leiding groeit het koor in omvang en in kwaliteit. Het plezier
in het zingen straalt van de koorleden af. De nieuw gecomponeerde
kerstliederen vormden een schitterend hoogtepunt in een concert vol
verrassingen.
Als toegift werd de canon “Ding dong bell” herhaald, maar
nu met volle inzet van het publiek. Tijdens de canon gingen de koorleden
de kerk uit en nog lang nadat het koor verdwenen was zong al het publiek
met volle overtuiging de canon door en verliet iedereen zingend de
kerk. Zo heb ik het zelden meegemaakt. Het zorgde voor een verrukking
en verbondenheid die volledig past bij de kerstsfeer.
Joop
Verburg
